กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากทุกคนทักทายกันพอสมควรแล้ว ก็พูดคุยกันถึงเรื่องของตระกูลหลาน ลู่เต๋อหมิงเองก็มีสีหน้าหนักใจ
“เฮ้อ น้องชายหลานจากไปกะทันหันเกินไป ขนาดหน้าสุดท้ายผมยังไม่ได้เห็นเลย…”
ลู่เต๋อหมิงตื่นเต้นอยู่บ้าง สำหรับผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเขาไว้ บุญคุณนี้เขาจดจำมาตลอดชีวิต แต่กลับไม่มีโอกาสตอบแทนได้ตลอดชีวิต ในใจเสียใจอย่างมาก หากรู้ว่าหลานกั๋วเฉียงจะจากไปเร็วขนาดนี้ เขาจะต้องไปพบเขาสักครั้งให้ได้
ต่อให้ได้เอ่ยคำขอบคุณต่อหน้าสักคำก็ยังดี แต่ตอนนี้ได้แต่จ้องมองกองดินนั้นแล้วหวนคิดถึงเขา
“เป็นเพราะผมไม่ดีเอง ที่ดูแลพ่อไม่ดีพอ”
พอเอ่ยถึงหลานกั๋วเฉียง หลานเจิ้นเทียนก็รู้สึกเจ็บปวดเช่นกัน นอกจากเขาแล้ว คนในตระกูลหลานต่างเงียบกันไป