กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชายผู้นั้นดูสุภาพเรียบร้อย ทว่าสายตาคมกริบกลับไม่เข้ากับใบหน้าเช่นนั้น เมื่อเห็นเช่นนี้ หลานชิ่นซินก็นึกถึงเซียวจื่อหาน ทั้งสองช่างเหมือนกันราวกับแกะมาจากพิมพ์เดียวกัน แค่มองก็รู้ว่าไม่ใช่คนธรรมดา
ลู่โม่เฉินพยักหน้าให้ผู้ที่มา จากนั้นก็จูงหลานชิ่นซินเดินตรงไปข้างหน้า
ชายผู้นั้นเห็นแล้วก็ไม่ใส่ใจ ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างนอบน้อม ยื่นมือทำท่าเชิญ จนกระทั่งจ้าวกุ้ยอิงซึ่งตามมาท้ายสุดเข้าไปในภัตตาคารแล้ว ชายผู้นั้นจึงยืดตัวขึ้น แล้วตามคนเหล่านั้นเข้าไปในภัตตาคารด้วย
ลู่โม่เฉินกับพวกถูกพาเข้าไปในห้องส่วนตัวชั้นสอง เฉียนเฉิงกับพวกนั้นรออยู่ก่อนแล้ว พอเห็นพวกเขาเข้ามาก็รีบลุกขึ้นยืนกันหมด