เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามว่างไม่มีอะไรทำ ชาวบ้านในหมู่บ้านก็มักรวมตัวกันนั่งคุยเรื่องของพวกคนมีเงิน ในหมู่บ้านมีบางคนที่มีญาติอยู่ในเมือง มีเงินอยู่บ้าง ได้ยินว่าหลายคนถูกคนอื่นกลั่นแกล้ง
ตอนนั้นจ้าวกุ้ยอิงฟังเป็นแค่เรื่องสนุก ๆ ไม่คิดว่าคราวนี้ลูกสาวตัวเองจะมาเจอเข้าจนได้
“แม่หนู เจ้าอย่าได้เสียใจไป ข้าเชื่อว่าพวกเขาไม่เป็นอะไรหรอก อีกอย่าง เจ้ายังมีข้ากับพ่อของเจ้าอยู่ไม่ใช่หรือ”
จ้าวกุ้ยอิงปลอบออกมาอย่างงุ่มง่ามประโยคหนึ่ง นางอยากก้าวเข้าไปกอดเธอเหมือนเช่นเคย แต่พอชูมือขึ้นได้ครึ่งทางกลับลังเลเสียก่อน
“แม่ ขอบคุณนะ”
หลานชิ่นซินทำเป็นมองข้ามความลังเลชั่วขณะนั้นไป แล้วเอนตัวซบเข้าอกจ้าวกุ้ยอิงเอง
ความน้อยใจที่มีอยู่นิดเดียวก็หายไปจนสิ้น จ้าวกุ้ยอิงน้ำตาคลอ พยักหน้ารับคำว่าดีติดกันหลายครั้ง