กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อาเซิงเห็นเหยี่ยวทมิฬลังเล ก็รีบก้าวเข้าไปเริ่มใช้ไม้อ่อนโน้มน้าว
“หัวหน้า เมื่อคืนพี่น้องตายอนาถไปตั้งกี่คน ท่านทนปล่อยให้พวกเขาตายเปล่าอย่างนั้นหรือ อีกอย่าง ต่อให้มีอะไรไม่ชอบมาพากล ที่นี่ก็เป็นอาณาเขตปกครองของพรรคเหยี่ยวทมิฬของเรา ท่านเองก็บอกแล้วว่าเจ้าหนูเหลือขออย่างลู่โม่เฉินก็บาดเจ็บล้มตายหนักเหมือนกัน ขุมอำนาจของมันอยู่ที่เมืองหลวง ในอำเภอผิงอันนี้มันทำอะไรไม่ได้เลย”
“ถ้าไม่รีบคว้าโอกาสนี้ไว้ พอหลู่โม่เฉินตั้งตัวได้ แล้วหาคนมาช่วยหลานชิ่นซินกับพวกออกไป จะลงมืออีกก็ไม่ทันแล้ว”
“เจ้าก็พูดมีเหตุผลอยู่ เอาอย่างนี้ เจ้ากับอวิ๋นเซียวไปจัดการเรื่องนี้”