กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“จะพูดพล่อย ๆ หรือไม่ ก็ไม่ใช่คุณเป็นคนตัดสิน พอท่านผู้เฒ่าตื่นขึ้นมา เดี๋ยวก็มีข้อสรุปเอง”
หลานชิ่นซินหมดอารมณ์จะพูดกับหมอหลิวนี้อีก ผู้รักษาย่อมมีใจดุจบิดามารดา แต่หมอคนนี้มีใจเช่นนั้นที่ไหน เขาไม่มีหัวใจเลยด้วยซ้ำ เพื่อประโยชน์ส่วนตัวของตัวเอง กลับทอดทิ้งชีวิตคนไข้ไม่ไยดี ไม่คู่ควรเป็นหมอเลยสักนิด
ซุนหมินเฟิงฟังคำของหลานชิ่นซินเข้าไปเต็ม ๆ ตอนนี้สายตาที่มองหมอหลิวก็เต็มไปด้วยความดูแคลน