กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉียนอวี่เหยาก็ยังไม่อยากให้หลานชิ่นซินอยู่คนเดียว แม้จะรู้ถึงความสามารถของนาง แต่ก็ยังไม่วางใจ
ในใจของนางยังคงมองหลานชิ่นซินเป็นน้องสาวของตัวเอง
“ชิ่นซิน ออกไปด้วยกันเถอะ ถ้าพี่กับพวกเขาหาเราไม่เจอ พวกเขาก็คงนึกได้ว่าต้องกลับบ้าน ถึงตอนนั้นพอกลับถึงบ้านเราก็ไม่เป็นอะไรแล้ว”
“อวี่เหยา เจ้าฟังข้านะ ตอนนี้ข้าไปไม่ได้ ข้ามีธุระต้องทำ เจ้าเชื่อฟัง เจ้ากลับไปก่อน เฝ้าอยู่ที่บ้านรอพวกเขากลับมาหาเจ้า รีบไป เดี๋ยวจะไม่ทันการณ์”
หลานชิ่นซินเห็นประตูหลังของบ่อนพนันใต้ดินกำลังจะปิดลงแล้ว จึงรีบผลักเฉียนอวี่เหยาออกไปอย่างแรง ให้พ้นจากข้างกายของนาง