กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โยวหรานมองหลานชิ่นซินอย่างอาลัยอาวรณ์ กวาดดวงตาเล็ก ๆ ไปมองหลานเจิ้นเทียนอีกครั้ง ก็ยังคงกลัวอยู่ดี
แต่ก็รู้ว่าผู้ใหญ่มีเรื่องต้องคุย จึงกระโดดออกจากอ้อมอกหลานชิ่นซินอย่างไม่เต็มใจ เดินออกไปข้างนอกพลางหันกลับมามองทุกย่างก้าว
“แม่ พาโยวหรานออกไปก่อนนะ พอเราคุยกันเสร็จจะไปหาเอง”
หลานชิ่นซินกำชับอีกประโยคหนึ่ง จ้าวกุ้ยอิงก็พาโยวหรานออกประตูไป
“ชิ่นซิน จริง ๆ เรื่องนี้ลูกไม่ต้องเอาไปคิดให้หนักใจ ไม่มีอะไรหรอก หลานเสี่ยวฟางคนเดียวมันจะพลิกฟ้าได้ยังไง”
หลานเจิ้นเทียนรู้ว่าลูกสาวเป็นห่วงทางบ้าน จึงเอ่ยปลอบขึ้นมาประโยคหนึ่ง