กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่สาว พี่มาแล้ว”
ทันใดนั้นโหยวหรานก็วิ่งออกมาจากกลุ่มคน โอบกอดขาหลานชิ่นซินไว้ แล้วร้องไห้เบา ๆ
“โหยวหราน…”
หลานชิ่นซินไม่ได้เจอเด็กน้อยคนนี้นานมากแล้ว บางครั้งก็ได้ยินเรื่องของเสี่ยวโยวหรานจากหลานชิ่งเซิงบ้าง ไม่คิดว่าไม่ได้เจอกันนานขนาดนี้ เด็กคนนี้จะสูงขึ้นมาก
“เป็นอะไรไป ไม่ต้องร้องไห้ ใครทำให้เสียใจ เล่าให้พี่ฟังสิ”
หลานชิ่นซินยื่นมือโอบอุ้มโหยวหรานไว้ในอ้อมแขน ปลอบโยน แล้วยื่นมือเช็ดน้ำตาบนใบหน้าของเธอให้แห้ง พลางเอ่ยเสียงเบา
โหยวหรานเช็ดน้ำตา เงยหน้ามองทุกคน พอเห็นว่าทุกคนจ้องมองตัวเองก็ตกใจ รีบหลบกลับไปในอ้อมแขนของหลานชิ่นซิน