กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวจื่อหานดูไม่เหมือนในรูปเท่าไร ผิวขาวสะอาดกว่า และดูเรียบร้อยกว่า
แต่หลานชิ่นซินกลับรู้ว่าเขาไม่เหมือนที่เห็น เพราะดวงตาคู่นั้นมีประกายคมกริบ ยามมองคนก็เผยความเฉียบแหลมออกมา
หลานชิ่นซินยิ้มพลางพยักหน้าให้เขา เซียวจื่อหานก็ยิ้มตอบเช่นกัน จากนั้นจึงมองไปที่ซือจวิ้นหยาง
“ผู้อำนวยการซือ ขอโทษครับ ผมมาช้าไป ปล่อยให้ท่านทั้งสองรอเสียนาน”
แม้เซียวจื่อหานจะเดาสถานะของหลานชิ่นซินไม่ออก แต่คนที่มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้ อีกทั้งยังนั่งอยู่กับซือจวิ้นหยาง ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาแน่
แม่หนูคนนี้ดูอายุไม่มาก น่าจะไม่ใช่เพื่อนร่วมงานของซือจวิ้นหยาง หรือว่าจะเป็นคนรู้ใจของเขา แต่ก็ดูไม่ค่อยเหมือน
เซียวจื่อหานเดาสถานะของหลานชิ่นซินไปเรื่อย ๆ แต่บนใบหน้าไม่เผยความสงสัยออกมาเลยแม้แต่น้อย