กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลานชิ่นซินยืนอยู่ตรงนั้นอย่างสง่าผ่าเผยไม่ยอมด้อย ปล่อยให้นายอำเภอหวังกวาดตามองสำรวจเธอขึ้นลง ใบหน้าประดับรอยยิ้มที่พอเหมาะพอดี แล้วจึงเอ่ยทักทายคนที่อยู่ตรงข้าม
พอนายอำเภอหวังเห็นท่าทีของหลานชิ่นซินก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นในใจก็มีมุมมองต่อหลานชิ่นซินที่ต่างออกไป
“ทุกคนอย่ายืนกันอยู่เลย เชิญข้างในก่อน ท่านนายอำเภอ ท่านผู้อำนวยการ เสี่ยวหลี่ เชิญข้างในเลย”
หยางเหลยเทียนทำหน้าที่เป็นคนกลางคอยประสาน พาคนทั้งหลายเข้าไปในห้องส่วนตัว
หลานชิ่นซินกับหลานชิ่งเซิงและหยางอวี่กับพวกอีกสองสามคนชะลอฝีเท้าลงสองก้าว เดินอยู่ข้างหลัง
“ชิ่นซิน ไม่ต้องตื่นเต้น มีพ่อฉันอยู่ ไม่เป็นไรหรอก”