กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อหลานชิ่นซินกับทุกคนมาถึงห้องของท่านผู้เฒ่ากู้ ท่านผู้เฒ่าก็ยังคงนอนนิ่งอยู่บนเตียง ไม่มีวี่แววจะตื่น
หลานชิ่นซินเดินเข้าไปตรวจชีพจรให้ท่านผู้เฒ่า เห็นว่าทุกอย่างเป็นปกติจึงค่อยวางใจ
“คุณคิดว่าเงาดำนั้นเป็นใคร? มันมุ่งมาที่ใคร?”
พอreturnกลับเข้าห้อง หลานชิ่นซินก็อดไม่ได้ที่จะถามความคิดเห็นของลู่โม่เฉินทันที
ลู่โม่เฉินส่ายหน้า ดึงหลานชิ่นซินกลับมาข้างกาย กอดไว้ในอ้อมแขน แล้วลูบผมของหลานชิ่นซินเบา ๆ ทีละครั้งราวกับลูบแมว
นี่ทำให้หลานชิ่นซินอึดอัดมาก เธอบิดตัวไปมาอย่างเก้ ๆ กัง ๆ สองสามครั้ง
“อยู่นิ่ง ๆ ผมกำลังคิดอยู่”
ลู่โม่เฉินพูดอย่างจริงจัง