กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่โม่เฉินกับกู้ฉีเดินตามหลังหลานชิ่นซิน ทั้งสามคนมาถึงห้องของท่านผู้เฒ่ากู้ แล้วลงกลอนประตูจากด้านใน
“ตาดีขึ้นบ้างหรือยัง”
พอเข้าประตู กู้ฉีก็รีบร้อนถามไถ่อาการป่วยของกู้เหยียนอู่ทันที
มองกู้เหยียนอู่บนเตียงที่ยังไม่ขยับเขยื้อน แต่สีหน้าไม่ซีดขาวเหมือนก่อนหน้านี้ หัวใจที่แขวนอยู่ก็ผ่อนลงมาบ้าง
“ตอนนี้ยังไม่แน่ใจ เพราะยังตรวจไม่ออกว่าสาเหตุคืออะไร”
“ไม่ต้องร้อนใจ ชิ่นซิน ค่อย ๆ ทำไป ปู่กู้ต้องไม่เป็นอะไร”
ลู่โม่เฉินปลอบอยู่ข้าง ๆ ประโยคหนึ่ง
หลานชิ่นซินพยักหน้าให้เขาเป็นเชิงว่าตัวเองไม่เป็นไร แล้วหันไปทางลู่โม่เฉินด้วยสีหน้าจริงจังพลางพูดว่า