กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พวกเขากลัวลู่โม่เฉิน ก็เพราะเขาแซ่ลู่ แต่ซ่งฉีนั้นต่างออกไป เจ้าเด็กเหลือขอที่ไม่มีชื่อไม่มีศักดิ์อะไรอย่างเขามีสิทธิ์อะไรมาโบกไม้โบกมือสั่งการในตระกูลกู้
เห็นสีหน้าท่าทางของพวกเขา ซ่งฉีก็ไม่โกรธ เพียงแต่มองทุกสิ่งอย่างด้วยสายตาเย็นชา
หลานชิ่นซินเห็นได้หมดและเข้าใจในใจ ตระกูลกู้นี้ไม่ได้สงบราบรื่นอย่างที่คิด ท่านผู้เฒ่ากู้คงใจดีกับคนพวกนี้มากเกินไป
“คุณชายลู่ ไม่ใช่พวกข้าไม่ให้ท่านเข้าไป แต่เป็นเพราะนายท่านรองมีคำสั่ง พวกข้าไม่กล่าไม่ทำตามจริง ๆ ถ้าตอนนี้ปล่อยให้ท่านเข้าไป พวกข้าก็ต้องเดือดร้อนกันไปหมด ท่านใจกว้างโปรดปล่อยพวกข้าไปเถิด พวกข้าล้วนมีครอบครัวที่ต้องเลี้ยงดู อาศัยงานนี้เลี้ยงปากท้องทั้งนั้น”