เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอหลิวเหมยเฉียงระเบิดอารมณ์ใส่หลานชิ่นซิน ทุกคนก็มองหลานชิ่นซินราวกับกำลังดูเรื่องสนุก
“หลานชิ่นซิน ครูหลิวให้เธอไปยืนลงโทษข้างนอก เธอยังไม่รีบไปอีกหรือ จะให้ครูมาขอเธอไปหรือไง”
ไช่ฉินหย่าพูดจาเสียดสีอยู่ข้าง ๆ พอนอนหลับไปคืนหนึ่ง หล่อนก็ลืมคำเตือนของหลานชิ่นซินเมื่อคืนวานเสียสิ้น ตอนนี้ทำหน้าดูถูกเหยียดหยามมองหลานชิ่นซิน ดูเป็นคนปากร้ายใจร้ายเต็มที
“ไช่ฉินหย่า เกี่ยวอะไรกับเธอ”
จางเสี่ยวผิงอยู่ข้าง ๆ ออกโรงแทนหลานชิ่นซิน
“จางเสี่ยวผิง เธออย่าคิดว่าตัวเองเก่งนักเลย ไม่ใช่แค่พ่อเธอเป็นหัวหน้าหน่วยเล็ก ๆ ในโรงงานหรือไง มีอะไรน่าโอ้อวด พ่อฉันยังบอกเลยว่าพ่อเธอไปประจบพวกเบื้องบนถึงได้เป็นหัวหน้าหน่วยเล็ก ๆ อย่างนั้น จะถือเป็นความสามารถอะไรได้ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้”
“เธอพูดเหลวไหล ไช่ฉินหย่า เธอโกหก”