กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉียนเฉิงกับพวกสงบเสียงลงได้เสียที หลานเจิ้นเทียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มาตลอดจึงมีโอกาสเอ่ยปากแทรกขึ้นบ้าง
เขามองลู่โม่เฉินก่อนแล้วถามว่า “เจ้าหนูตระกูลลู่ นายมาที่นี่ได้ยังไงกัน”
“ลุง ผมรู้ว่าชิ่นซินเกิดเรื่อง ก็รีบรุดมาเลย แต่ก็ยังทำให้ทุกคนต้องลำบากอยู่ที่นี่ โทษผมคนเดียว”
ต่อคนตระกูลหลาน ลู่โม่เฉินยังสุภาพอยู่มาก
เวลาพูดกับหลานเจิ้นเทียนก็สุภาพเรียบร้อย และมีท่าทีเหมือนคนรุ่นหลังพูดกับผู้อาวุโส
เรื่องนี้ทำให้เซียวหย่งเฟิงที่เดินตามหลังพวกเขามาตกใจจนคางแทบหลุด นี่มันเจ้าหนูตระกูลลู่นั่นจริง ๆ หรือ ไม่นะ ปกติอยู่กับตัวเองมีแต่หน้าบึ้งเป็นภูเขาน้ำแข็ง แต่นี่ทำไมพอเจอตาเฒ่าคนนี้ ท่าทีถึงกลับตาลปัตรตั้ง 180 องศา