กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลานชิ่นซินเห็นหัวหน้านักเลงทำหน้าภูมิใจมองนาง ก็รู้สึกรำคาญในใจ ไอ้หมอนี่มันหน้าเป็นแบบนี้ได้อย่างไรกัน ช่างไม่น่ามองเอาเสียเลย มองแล้วก็อยากต่อยมัน
ยิ่งมองก็ยิ่งขัดตา เท้าที่เหยียบมือมันอยู่ก็กดบดลงไปอย่างแรง
“โอ๊ย โอ๊ย เจ็บ เจ็บ”
หัวหน้านักเลงถูกหลานชิ่นซินเล่นงานขึ้นมาอย่างกระทันหัน เจ็บจนหน้าตาเบ้เหยเก ไม่ทันตั้งตัวเลยสักนิด ตาแดงก่ำจ้องเขม็งใส่หลานชิ่นซิน พลางด่านางในใจจนครบทุกคำ แม่หนูนี่มันช่างไม่เป็นคนเสียเลย อยู่ ๆ ก็ลงมือจู่โจม
“พูดมาเถอะ อยากพูดอะไรก็พูดมาให้หมด”
หลานชิ่นซินมองคนที่นอนอยู่บนพื้นด้วยสายตาของผู้อยู่เบื้องบน แล้วเผยรอยยิ้มประหลาดออกมา
“จะให้พูดอะไร ข้าไม่มีอะไรจะพูด”