กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลานชิ่นซินเป็นห่วงสุขภาพของท่านผู้เฒ่ากู้มาตลอด แต่พอดีตรงกับช่วงตรุษจีนจึงไปไม่ได้ จึงได้แต่สอบถามจากลู่โม่เฉิน
“ก่อนหน้านี้ยังรู้สึกตัวเป็นบางครั้ง ตอนนี้อยู่ในสภาพหมดสติตลอดเวลา ผมเป็นห่วงอยู่ไม่น้อย ตามหาหมอฟู่ก็ไม่เจอเลย ไม่รู้ว่าท่านผู้เฒ่าจะทนไหวหรือเปล่า” ลู่โม่เฉินเอ่ยความกังวลของตัวเองออกมา
“คุณรอฉันสักครู่นะ”
หลานชิ่นซินลื่นลงจากเตาหลัวทันที ไม่สนว่าใครจะมองอยู่ ตรงดิ่งเข้าไปในห้องของตัวเอง ลงกลอนจากด้านใน แล้วหายวับเข้าไปในมิติ
ง่วนอยู่ในมิติอยู่พักใหญ่กว่าจะวับออกมา ในมือก็มีเม็ดยาปรากฏเพิ่มขึ้นหนึ่งเม็ด
หลานชิ่นซินเปิดประตูออกมา ก็เห็นลู่โม่เฉินยืนรออยู่ที่หน้าประตู สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล