กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ปู่ย่า หนูคิดถึงปู่ย่าจะแย่แล้ว” พอเข้าบ้านเท่านั้น หลานชิ่นซินก็โผเข้ากอดอกท่านผู้เฒ่าทั้งสองของตระกูลหลาน เอาใจจนท่านผู้เฒ่าหลานกั๋วเฉียงกับยายซ่งฮุ่ยอิงยิ้มร่าอย่างมีความสุข
“หลานสาวย่าปากหวานอะไรอย่างนี้ ดูสิ ย่าเอาอะไรมาให้”
คนทั้งหกในครอบครัวนั่งล้อมวงบนเตียงคังใหญ่ หัวเราะพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ลืมเรื่องของหลิวอวี้เฟิ่งเมื่อครู่ไปหมดแล้ว
หลานชิ่นซินเห็นซ่งฮุ่ยอิงล้วงถุงผ้าออกมาจากอกเสื้อ แล้วหยิบถุงสี่เหลี่ยมออกมาจากข้างใน ห่อไว้แน่นหนาหลายชั้น
เปิดออกดูก็เห็นแป้งชาจีนหนึ่งถุง ของแบบนี้ถือเป็นของดี ในยุคนี้คนที่ได้กินของแบบนี้ล้วนเป็นคนในตัวเมืองอำเภอ ชาวบ้านอย่างพวกเขากินไม่ไหวหรอก