กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สองพี่น้องตระกูลหลานกลับจากตัวเมืองอำเภอมาถึงบ้านก็มืดสนิทแล้ว ทั้งสองพูดกับหลานเจิ้นเทียนและคนอื่น ๆ สองสามคำก็ไปพักผ่อน
เช้าวันรุ่งขึ้นฟ้าเพิ่งสว่าง ก็ได้ยินเสียงตะโกนเอะอะอยู่ในลานบ้าน หลานชิ่นซินตื่นจากความฝันอย่างไม่เต็มใจ ยื่นมือคว้าเสื้อคลุมตัวหนาใบใหญ่ข้างตัวมาสวมอย่างลวก ๆ แล้วก็ลงจากเตียง
พอเปิดประตู ลมหนาววูบหนึ่งก็พัดความง่วงของนางหายไปจนสิ้น นางเบิกตากว้างมองผู้คนเต็มลานบ้านอย่างเหม่อลอย
ไม่รู้ว่าป่านนี้แล้วทำไมบ้านนางถึงคึกคักเช่นนี้ พอมองไปรอบหนึ่ง โห คาดว่าคนทั้งหมู่บ้านมาหมดแล้ว ยังมีปู่กับย่าที่ไม่ได้โผล่หน้ามาเสียนาน ไม่รู้ว่ากำลังเล่นบทไหนกัน รีบก้าวเข้าไปต้อนรับ
“ปู่ ย่า พวกท่านมาที่นี่ได้อย่างไร”