กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เหยาอวี้เหลียน เจ้ามาทำอะไรที่นี่ เจ้าคิดแผนอะไรอีก หรือจะมาทำร้ายชิ่นซินของข้าอีก” พอหลานชิ่นซินจูงเหยาอวี้เหลียนเข้ามาใกล้ หลานชิ่งเซิงก็พุ่งเข้ามาอย่างโกรธเกรี้ยว คว้าตัวหลานชิ่นซินไปไว้ข้างหลังแล้วปกป้องไว้ จ้องเหยาอวี้เหลียนด้วยสายตาเคียดแค้น
เหยาอวี้เหลียนทำหน้าตาน่าสงสารมองหลานชิ่งเซิง นี่คือสีหน้าที่นางใช้เป็นประจำ เป็นดอกบัวขาวแบบฉบับ แต่ในใจตอนนี้กลับด่าหลานชิ่งเซิงจนทั่วทุกคำ
“พี่ชิ่งเซิง ข้ามา ข้ามารักษาโรค ข้าไม่ค่อยสบาย ไม่รู้ว่าเจ้ากับชิ่นซินก็อยู่ที่นี่ด้วย ข้า ฮือ ๆ ๆ…”
หลานชิ่นซินได้ยินเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของนางก็หงุดหงิดใจ ไม่รู้จริง ๆ ว่าหมอนี่ร้องไห้ออกมาได้อย่างไร น้ำตานั้นมีสวิตช์เปิดปิดหรือไร