กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซ่งฉีเองก็ยิ้มออกมา ก้าวเดินตรงมาทางหลานชิ่นซิน พอเฉียนเฉิงกับคนอื่น ๆ ที่อยู่ข้างกายเขาเห็นท่าทีเช่นนั้น ต่างก็ทำหน้างุนงง แต่พอรู้สึกได้ถึงบางสิ่ง ก็พากันตามมา
“ไม่คิดว่าจะได้พบกันเร็วขนาดนี้ นึกว่าจะต้องรออีกสักพัก ไปเจอเจ้าที่บ้านโม่เฉินเสียอีก”
ซ่งฉีเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาเหมือนลมวสันต์พัดผ่าน ฟังแล้วสบายหู ชาติก่อนหลานชิ่นซินก็รู้ว่าตนมีพี่ชายลูกพี่ลูกน้องเช่นนี้ แต่ตระกูลกู้กับตระกูลซ่งนับตั้งแต่พ่อแม่ของหลานชิ่นซินหายสาบสูญไป สองตระกูลก็ไม่ได้ไปมาหาสู่กันบ่อยนัก หลานชิ่นซินจึงแทบไม่มีความเกี่ยวข้องอันใดกับพี่ชายลูกพี่ลูกน้องคนนี้เลย