กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด กระสุนเจาะตรงขมับ
นางไม่มีเวลามองเห็นหน้าตาของคนที่ยิง แต่กลับจำได้แม่นว่าที่แขนของคนผู้นั้นมีตราประทับพิเศษอันหนึ่ง ซึ่งนางไม่เคยเห็นมาก่อน
ไม่คิดว่าตัวเองจะฝ่าลมฝนมานานหลายปี แต่กลับต้องมาตายในตอนที่ล้างแค้นใหญ่สำเร็จแล้ว
หลานชิ่นซินเบิกตากว้างค้างไว้ นางไม่ยอมจำนนที่จะจากโลกนี้ไปเช่นนี้ นางยังมีเรื่องอีกมากที่ต้องทำ ยังมีคนอีกมากที่ต้องพบ แต่ก็น่าเสียดาย อาจไม่มีโอกาสนั้นอีกแล้ว
…
ปี 1986 เมืองหนิงเฉิง อำเภอผิงอัน
ฤดูเหมันต์ทางเหนือในยุคแปดสิบมักมีหิมะหนักโปรยปรายอยู่เสมอ เมื่อเทียบกับทิวทัศน์หิมะขาวโพลนนอกห้องแล้ว โรงพยาบาลแห่งนี้ในตัวเมืองอำเภอกลับอบอุ่นเป็นอย่างมาก