กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 426 เหลือเด็กอยู่แค่สามคน
คนที่อยู่ในมือเขาไม่พูดอะไรเลย ดวงตาสีเงินคู่นั้นไม่ใช่ดวงตาของมนุษย์ จ้องเขม็งมาที่อิ้งฝานจิง
เขาเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
มือที่บีบคอเทียนเสียนอยู่พลันออกแรงแน่นขึ้น
แสงดาวสีเงินนับไม่ถ้วนระเบิดออกจากฝ่ามือของอิ้งฝานจิง
“ที่แท้ก็เป็นหุ่นเชิด! ท่านผู้ยิ่งใหญ่แห่งเผ่าเทพผู้นี้หนีไปเร็วจริง ๆ”
อิ้งฝานจิงขมวดคิ้ว ก่อนจะกวาดตามองสนามรบเบื้องล่างที่ราวกับถูกแช่แข็งอีกครั้ง
เขากวาดตามองหม้อขนาดยักษ์ก่อน
จากนั้นสายตาก็เลื่อนไปหยุดอยู่ที่กงซุนหลินเตี๋ย ผู้เป็นเซิ่งจุนเพียงคนเดียวในที่แห่งนี้