เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 416 หมากที่ควบคุมไม่ได้
“ท่านเอาอะไรมาคิดว่าข้าจะหักหลังศิษย์พี่ หักหลังเพื่อนของตัวเอง เพื่อช่วยท่านที่ข้าเพิ่งเคยพบแค่สองครั้ง?”
ลมฉือรู้สึกว่าคนตรงหน้ามั่นใจในตัวเองจนแทบไม่น่าเชื่อ
คำพูดของเขาก็มีช่องโหว่เต็มไปหมด
ตอนนั้นเผ่าเทพหวาดกลัวเทพมารโฮ่วชิง ต้องทุ่มเทกันไม่น้อยกว่าจะขังเขาไว้ในทะเลสะกดมารได้
ในเมื่อเขาเป็นราชันเทพ ก็ใช้ฐานะของตัวเองในตอนนั้นแอบกลืนกินเผ่าเทพคนอื่นไปทีละคน เพื่อเพิ่มพลังให้ตัวเองได้อยู่แล้ว
แล้วทำไมต้องอ้างความยุติธรรมในการชิงชัยของเหล่าเทพ ให้ทุกคนสลายดวงวิญญาณไปด้วยกัน แล้วค่อยเกิดใหม่ผ่านค่ายกลที่ใช้หัวใจของโฮ่วชิงเป็นแกนกลางด้วย?
พวกเขาไม่กลัวหรือว่าระหว่างนั้น โฮ่วชิงจะเกิดใหม่ก่อน แล้วจัดการพวกเขาที่สลายดวงวิญญาณตัวเองไปจนหมดในคราวเดียว?
ราชันเทพเทียนเสียนมองนางแล้วยิ้มน้อย ๆ รอยยิ้มนั้นดูไม่มีพิษมีภัยเลยสักนิด
“เจ้าฉลาดมาก คงเข้าใจแล้วว่าในการชิงชัยของเหล่าเทพครั้งนี้ เทพมารโฮ่วชิงหมดสิทธิ์แข่งไปนานแล้ว เขาเป็นรางวัลสำหรับผู้ชนะคนสุดท้าย”