กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 349 ฟ้าคะนองหยุดลงแล้ว
ทั้งสองคนสบตากันอยู่นานถึงสามวินาที เฟิงฉือเห็นว่าเขายังนั่งอยู่บนพื้น ก็โบกมืออีกครั้ง เรียกเก้าอี้ออกมาเพิ่มอีกสองตัว
“เชิญทั้งสองท่านนั่งก่อน”
จู่ ๆ เฟิงฉือก็พูดขึ้นมา ซ่างกวนเฉินมองเก้าอี้สองตัวที่นางเรียกออกมา ในใจก็รู้สึกแปลก ๆ อยู่บ้าง
ผ่านมาตั้งนาน จู่ ๆ ก็ให้พวกเขาขึ้นไปนอนด้วยอีกแล้วหรือ?
เผ่ามารคนนี้ช่างเดาใจยากจริง ๆ
ตกลงนางคิดจะทำอะไรกันแน่?
ซ่างกวนเฉินกำลังคิดอยู่ว่าควรจะนอนลงบนเก้าอี้ดีไหม แต่กลับเห็นพี่ชายของตัวเองนั่งลงไปก่อนแล้ว แถมยังเอนตัวลงนอนอย่างสบายใจอีกด้วย
“ขอบคุณแม่นาง”
“ขอบคุณแม่นาง”