เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 261 ศิษย์พี่ใหญ่ช่างหัวดื้อจริง ๆ
“ราชันเทพผู้นี้...”
เฟิงฉือขมวดคิ้วแน่น
ในใจนางมีข้อสงสัยอยู่ข้อหนึ่งมาตลอด เทพที่แท้จริงรักผู้คนจริงหรือ?
อยู่ในที่สูง มองลงมาที่ผู้อ่อนแอ เล่นสนุกกับชะตาชีวิตของพวกเขา แต่กลับชื่นชมที่พวกเขายอมเสียสละตัวเองเพื่อผู้อื่นท่ามกลางชะตากรรมเช่นนั้น สุดท้ายก็หยิบยื่นโอกาสให้บรรลุขั้นเหินสวรรค์ ราวกับว่าตัวเองใจกว้างนักหนา
เขาเป็นคนสร้างการฆ่าฟันขึ้นมา และเป็นคนชื่นชมมันด้วย
แต่พอมีคนเลิกฆ่าฟัน ยอมเสียสละตัวเองเพื่อผู้อื่น เขาก็ยังชื่นชมเช่นกัน
สิ่งที่เขาหยิบยื่นให้ นอกจากทำให้คนสุดท้ายบรรลุขั้นเหินสวรรค์แล้ว ก็ไม่ได้เปลี่ยนจุดจบใด ๆ เลย
ยืนมองอย่างเย็นชา แล้วค่อยหยิบยื่นเศษความเมตตาลงมาจากที่สูง แบบนี้มันนับเป็นอะไรได้?
ก็แค่พวกวางท่ายิ่งใหญ่ ทำเป็นดีเท่านั้น