กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 ทะลวงสู่ขั้นรวมกาย!
โฮ่วชิงหยิบปิ่นหยกมิติออกมา กำลังจะเก็บเวิ่นเสียนเข้าไปข้างใน
ทันใดนั้น เวิ่นเสียนก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงก้มมองลั่วอู๋โยวที่นอนหมดสติอยู่บนพื้น
เรื่องลับขององค์เทพมารช่างน่าตกใจเสียจริง!
จนเกือบลืมเด็กคนนี้ไปแล้ว!
เขารีบคุกเข่าลง “องค์เทพมาร เด็กลั่วอู๋โยวคนนี้ไม่เคยมีจิตใจชั่วร้าย ข้าน้อย... ข้าน้อยอยาก...”
“หืม?”
เวิ่นเสียนรู้สึกว่าคำขอที่ตนกำลังจะพูดออกไป ดูจะมากเกินไปสักหน่อย
องค์เทพมารไม่ใช่บรรพจารย์เต๋าผูถีเสียหน่อย จะยอมตกลงได้อย่างไร?
แต่หลายพันปีมานี้ คนที่อยู่เป็นเพื่อนเขามาตลอดก็คือเด็กลั่วอู๋โยวคนนี้