เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 เจ้าพื้นที่บ้าบออะไรกัน
นี่เป็นครั้งแรกที่เฟิงฉือมาถึงแดนมาร แต่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นางได้เห็นแดนมาร
ก่อนหน้านี้ ตอนที่จอมมารหลอมกระบี่ เขาเคยเปิดมุมมองให้นางได้เห็นแดนมารอยู่ครั้งหนึ่ง
แต่สิ่งที่เห็นก็มีแค่ความรกร้างของแดนมาร ท้องฟ้าถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกอึมครึมอยู่ตลอดทั้งปี รอบด้านมีแสงสว่างจากไหนก็ไม่รู้ ทำให้พอมองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้ แต่บรรยากาศกลับมืดสลัวเป็นพิเศษ
ลมเย็นยะเยือกพัดผ่านมาระลอกแล้วระลอกเล่า สัตว์มารสองสามตัวแอบย่องผ่านข้างกายนาง พอสัมผัสได้ถึงไอมารอันแข็งแกร่งบนตัวนาง พวกมันก็เผ่นหนีหายไปในพริบตา
พื้นดินขรุขระไม่เรียบ มีเศษหินกระจัดกระจายอยู่ตรงนั้นทีตรงนี้ที
เฟิงฉือยืนอยู่กับที่ แล้วเรียกในใจว่า 'จอมมาร'
โฮ่วชิงไม่ได้ตอบ แต่เงาสีดำสายหนึ่งกลับพุ่งออกมาจากเงาของนาง ก่อนจะแผ่ขยายปกคลุมพื้นที่กว้างใหญ่ในพริบตา
เงาดำตามติดนางไป ก่อนจะยื่นกรงเล็บแหลมคมสองข้างออกไปตะครุบสัตว์มารที่แกล้งทำเป็นเดินผ่านอย่างแรง แล้วจับยัดเข้าปากทันที
เฟิงฉือหันกลับไปมอง พอเห็นภาพนั้นก็รู้สึกมั่นใจขึ้นมาทันที