กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 103 แย่แล้ว ของจริงนี่นา!
ทั้งสองคนเดินตามหากันไปทางที่ซูเหยียนเพิ่งเดินออกมา
พอเดินผ่านข้างต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง จู่ ๆ สีหน้าของหลินเวินอวี๋ก็เปลี่ยนไป เขาก้มลงมองใต้รองเท้าตัวเอง
ดวงตาของเขาสั่นไหวทันที ราวกับเห็นอาวุธที่มีอานุภาพร้ายแรง เขาถอยหลังติดกันสามก้าว
คำสบถเกือบหลุดออกจากปาก แต่เขาฝืนกลั้นไว้ได้ เลยแค่สูดลมหายใจเข้าด้วยความตกใจ
“ศิษย์พี่หลิน เป็นอะไรไปหรือ?”
เว่ยจงอวี้ที่อยู่อีกด้านหันมามองเขา
หลินเวินอวี๋ขมวดคิ้ว กระดากปากเกินกว่าจะบอกว่าตัวเองเหยียบ...เข้าแล้ว
“ไม่มีอะไร”
เขายกขาขวาขึ้นสะบัดเงียบ ๆ เหวี่ยงรองเท้าข้างนั้นทิ้งไปไกล แล้วหยิบรองเท้าคู่ใหม่ออกมาจากมิติเก็บของมาเปลี่ยน