กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รุ่งอรุณราวกับดาบคมกริบฟันฉีกผ้าค่ำคืน ขณะที่มหานครหงเทียนค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นในสายตา
“คุณชาย ข้ากลับมาแล้ว!”
พอหลิ่วเยียนกลับขึ้นมาถึงชั้นของหอสุราทะลวงสวรรค์ ก็เห็นแผ่นหลังของลู่หนานจั๋วอยู่บนแท่นชมเมือง นางจึงเอ่ยเรียกด้วยเสียงหวาน
ลู่หนานจั๋วหันกายกลับมามองนาง
หลิ่วเยียนเข้าใจความหมาย จึงครุ่นคิดแล้วเอ่ยว่า “คุณชาย มหานครหงเทียนมีรังซ่อนของอสูรต่างมิติทั้งหมดสามแห่ง อยู่ที่...”
ลู่หนานจั๋วได้ยินจึงเอ่ยเบา ๆ ว่า “ดี ข้ารู้แล้ว เจ้าพักผ่อนที่นี่เถิด”
“ขอรับ คุณชาย”
แววตาหลิ่วเยียนพลันหมองลง คุณชายไม่คิดจะพานางไปด้วย...
ก็จริง ในการรับมืออสูรต่างมิตินางอาจยังด้อยอยู่บ้าง