กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตรงประตูเมืองมหานครหงเทียน เงียบสนิทราวความตาย
เมื่อได้ยิน สงเจิ้นมองบุรุษชุดขาวนั้นอย่างตื่นตระหนก ตอนนี้เขาไม่รู้ว่าควรจะไปได้หรือไม่ควรไป...
“ยังไม่รีบไสหัวไปอีก! ไม่ได้ยินคำคุณชายหรือไง?!”
หลิ่วเยียนจ้องสงเจิ้นแล้วตวาดเย็น ๆ
สงเจิ้นตกใจจนตัวสั่น แต่ครานี้เขารู้แล้วว่าอีกฝ่ายพูดจริง จึงเงยหน้ามองสงหลีสองคนที่ซบเซาอยู่บนกำแพงเมือง กัดฟันแน่นแล้วถอยร่นออกไปอย่างรวดเร็ว
“พี่ใหญ่! รอข้าด้วย!”
เสียงคำรามของสงเจิ้นดังมา แต่ร่างเขาได้หายไปแล้ว
“หึ”
หลิ่วเยียนส่งเสียงหึเบา ๆ อย่างดูแคลนสุดขีด นางรู้ดีถึงความสามารถของคุณชาย อย่าว่าแต่เขตเทียนซินเล็ก ๆ นี้เลย แม้จะอยู่ใจกลางทวีปเสวียนเหนือ นางก็ไม่หวั่นแม้แต่น้อย