กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิ่วเยียนก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าอย่างแข็งทื่อ
ไม่มีดวงอาทิตย์จริง ๆ ด้วย...ช่างประหลาดเกินไปแล้ว
“คุณชาย นี่มัน...”
หลิ่วเยียนมองลู่หนานจั๋วอย่างขอความช่วยเหลือ เพราะหุบเหวกลืนเทพแห่งนี้เล่าลือกันว่าสามารถกักขังแม้แต่จักรพรรดิยุทธ์ได้ นางเป็นเพียงปรมาจารย์ยุทธ์คนหนึ่ง...
“ไม่เป็นไร ที่นี่น่าจะเป็นพื้นที่ปิดตามธรรมชาติ หรือว่า...”
ลู่หนานจั๋วพูดได้เพียงครึ่งเดียวก็หยุดพูด แล้วเดินหน้าต่อไป
หลิ่วเยียนฟังแล้วหงุดหงิด คุณชายเหตุใดจึงพูดเพียงครึ่งเดียว นางรีบก้าวตามไปคว้าแขนเสื้อด้านที่ลู่หนานจั๋วไพล่มือไว้ด้านหลัง
ลู่หนานจั๋วชะงักเล็กน้อย ก่อนสะบัดมือหยกของหลิ่วเยียนที่กำลังจับแขนเสื้อเขาออกในคราเดียว
“ตามข้ามาก็พอ จะกลัวอะไร”