กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แม่นางอาจเข้าใจผิดอะไรไปหรือเปล่า?”
อ๋าวเทียนมองลู่หนานจั๋วที่นั่งสมาธิหลับตาอยู่แวบหนึ่ง ก่อนหันไปมองเหยาหลิงเอ๋อร์ด้วยสีหน้าจริงจัง
“ข้ารู้ เถาวัลย์เมื่อคืนนี้เป็นพวกเจ้าที่ช่วยพวกเรากำจัด ก่อนหน้านี้พวกเราเข้าใจผิดในตัวพวกเจ้า ไม่อย่างนั้นสำนักหมื่นมารของข้าคงบาดเจ็บล้มตายหนักมาก!”
เหยาหลิงเอ๋อร์มองลู่หนานจั๋วทั้งสองด้วยแววตาจริงใจ
ศิษย์สำนักหมื่นมารทั้งหลายได้ยินก็คิด ยังมีเรื่องเช่นนี้อีกหรือ?
ทันใดนั้นต่างก็เบิกตากว้าง มองลู่หนานจั๋วทั้งสองอย่างไม่อยากเชื่อ
“แม่นาง ข้าอยากรับความดีความชอบนี้จริงๆ...แต่มันไม่ใช่ฝีมือพวกเราจริงๆ ตอนนั้นพอได้ยินเสียงร้องโหยหวน ข้ากับเพื่อนก็วิ่งหนีไปแล้ว...”
อ๋าวเทียนเกาหัว ยิ้มซื่อๆ