กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตำหนักโลหิตร่ำไห้ออกไปแล้ว
ลานประลองยุทธ์เงียบสนิท คมบุปผาทั่วฟ้าที่ก่อเกิดจากพลังวิญญาณยังคงหยุดนิ่งอยู่ตรงนั้น
“ขอบ...ขอบคุณนายท่านที่ช่วยชีวิตศิษย์หุบเขาข้าไว้ขอรับ!”
ท่านย่าเหอกลับมาได้สติ ก็รีบคำนับลึกต่อลู่หนานจั๋วอย่างเร่งรีบ
ผู้คนหุบเขาร้อยบุปผาคนอื่นๆ ก็รีบคำนับตามประมุขหุบเขาอย่างเร่งรีบ
ฝีมือของนายท่านผู้นี้ มิใช่สิ่งที่พวกเขาจะคาดเดาได้
“ไม่เป็นไร หากมิใช่อสูรต่างมิติ ข้าจะไม่ยื่นมือ ไม่ต้องกล่าวคำขอบคุณ”
ลู่หนานจั๋วกล่าวอย่างสงบ
“อ๋าวเทียน”
“คุณชาย!”