กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จวนเจ้าเมืองเมืองม่อ
“เจ้าเมืองขอรับ! ทางสำนักหงหยาแจ้งข่าวมา! เฉินเจินแห่งตระกูลเฉินตายแล้ว!”
มหาผู้ดูแลก้าวเท้ารีบเข้ามาในห้องโถงใหญ่ หายใจหอบเล็กน้อย หยิบถ้วยชาขึ้นดื่มหนึ่งอึกแล้วจึงกล่าว
“โอ้!? เฉินเจินตายแล้วรึ?”
สายตาของเจ้าเมืองเย็นเยือกขึ้น
“ขอรับ ได้ยินว่าไปล่วงเกินบุคคลที่มิอาจแตะต้อง สำนักหงหยาตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต เกือบจะ…”
มหาผู้ดูแลมองเจ้าเมืองแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
เขาสบตากับเจ้าเมือง ไม่รู้เพราะเหตุใด ทั้งสองกลับคิดถึงคนคนหนึ่งขึ้นมาพร้อมกัน…
“เรื่องนี้เราไม่ต้องยุ่ง ข้ารู้เพียงว่าเมืองม่อจะต้องจัดกระดานใหม่แล้ว…”
แววตาของเจ้าเมืองวูบไหว มองไปทางที่ตั้งของตระกูลเฉิน แล้วกล่าว