เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตำหนักประมุขสำนักหงหยา
เจ้าสำนักหงหยานั่งอยู่บนที่นั่งหลักด้านบนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ที่นั่งสองฝั่งด้านล่างก็มีผู้อาวุโสนั่งกันอยู่เป็นกลุ่มๆ พวกเขานั่งนิ่งสำรวมใจ ราวกับมองจมูกมองใจตนเอง
“ผู้อาวุโสใหญ่ ชาวเมืองเจ้าส่งกลับไปเองหมดแล้วใช่หรือไม่”
เจ้าสำนักหงหยามองผู้อาวุโสใหญ่ที่นั่งอยู่แถวหน้าสุดด้านล่างด้วยสีหน้ารังเกียจเล็กน้อยแล้วกล่าว
“เจ้าสำนัก ชาวเมืองเหล่านั้นส่งกลับไปอย่างปลอดภัยหมดแล้ว ข้ายังให้ผลึกสีน้ำเงินแก่พวกเขาทุกครัวเรือนหนึ่งเม็ด...”
ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม เมื่อรู้ว่าศิลามิติไม่ถูกผู้อาวุโสเก็บไป อารมณ์เขาก็ยังดีอยู่
ปัง!
เจ้าสำนักหงหยาฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะ โต๊ะแตกกระจายในทันที!
“เจ้ายังหัวเราะได้อีกหรือ? เจ้าหัวเราะออกมาได้อย่างไร? ข้าเรียกเจ้าว่าผู้อาวุโสใหญ่เพียงคำเดียว เจ้าก็เหลิงหรือไร? หง...เทา!”