กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลู่หนานจั๋วเดินเข้าโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
เด็กเสิร์ฟเห็นสภาพสกปรกมอมแมมของเขา สีหน้าบึ้งเขียวเตรียมไล่ แต่แล้วก็เห็นนิ้วชี้กับนิ้วกลางของคนผู้นี้คีบวัตถุรูปหินแวววาวผิดรูปเอาไว้
“โอ้ ท่านแขกเชิญข้างในขอรับ! ท่านจะรับประทานอาหารหรือเข้าพักหรือขอรับ?”
บนใบหน้าของเด็กเสิร์ฟพลันเบ่งบานรอยยิ้มราวดอกเบญจมาศ
ฝีมือด้านการบริการเรียกได้ว่าแข็งแกร่งยิ่งนัก
ห้องพักในโรงเตี๊ยม,
ลู่หนานจั๋วชำระร่างกายจนสะอาดแล้ว
จากนั้นหยิบชุดสีขาวหนึ่งชุดออกมาจากถุงเก็บของของหนุ่มคุณชายเสเพลผู้นั้นอย่างตามใจ แล้วสวมใส่,
แล้วใช้ผ้าคาดสีเงินเส้นหนึ่งมัดเส้นผมอย่างสบายๆ
ลู่หนานจั๋วมองตัวเองในกระจกทองแดง โครงหน้าคมชัด ถือได้ว่าหล่อเหลา เหมือนก่อนที่เขาจะหลับใหลทุกประการ