กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 292 เผยกายแท้
“ครืน!”
ร่างกายของผานกู่ที่แต่เดิมก็ใหญ่โตอยู่แล้ว ยามนี้กลับขยายใหญ่ยิ่งขึ้นอีก ผงาดตระหง่านอยู่ในห้วงกาลอวกาศนี้ รอบกายมีปราณแห่งความโกลาหลนับไม่ถ้วนโอบล้อม กลิ่นอายอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต ราวกับเทพองค์เดียวเสด็จลงมา น่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก ทำให้ทุกคนต่างตกตะลึงหน้าถอดสี
พร้อมกันนั้นก็เข้าใจว่า ตลอดระยะเวลาอันหาที่สุดมิได้นี้ แม้แต่พวกเขายังมีกำลังเพิ่มพูนอย่างมาก แล้วผานกู่จะย่ำอยู่กับที่ได้อย่างไร ผานกู่ในยามนี้ถึงแม้ยังมิได้บรรลุขอบเขตมหามรรค แต่ก็ยังน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม ทำให้พวกเขารู้สึกหายใจติดขัดไปชั่วขณะ
“เทพบุรุษจะต้องชนะ!” เหล่าบรรพชนแม่มดต่างตะโกน เมื่อเห็นภาพเช่นนี้ก็ตื่นเต้นจนอดใจไม่อยู่
“หึ่ง!”