0289

⬢⬢⬢

ตอนที่ 288 วาสนาเริ่มปรากฏ

“บังอาจ! เทพมารแห่งกาลเวลา เจ้ากำลังหาความตายหรือ”

หมิงเหอยังมิได้ขยับ จอมสรรพสิ่งแห่งโกลาหลก็เอ่ยขึ้นก่อนแล้ว ดุดันด้วยเสียงต่ำ เปลวแสงอันไร้สิ้นสุดระเบิดออกจากกายเขา พร้อมทั้งซัดหมัดออกไป ทันใดนั้นอักขระโกลาหลโบราณนับไม่ถ้วนก็เปล่งประกายผลึกอันเจิดจ้า ราวกับดวงตะวันดวงหนึ่งที่เผาไหม้แสงสุดท้าย สาดส่องไปทั่วฟ้าดินและกาลอวกาศนับร้อยล้าน

ลำแสงเทพเป็นกลุ่ม ๆ ราวเศษดวงดาวระเบิดกลางห้วงสุญญะ หางมังกรที่จู๋หลงกวาดเข้ามาถูกตีถอยกลับไปด้วยความเร็วที่รุนแรงยิ่งกว่า เกล็ดเกราะแตกกระจาย เลือดไหลซึม แม้จะฟื้นคืนในพริบตา แต่ก็ยังบาดเจ็บอยู่ดี ภายใต้หมัดเดียวของจอมสรรพสิ่งแห่งโกลาหลก็ได้รับบาดแผล เห็นได้ว่าหมัดเดียวของจอมสรรพสิ่งแห่งโกลาหลนั้นแข็งแกร่งเพียงใด ต่อให้เป็นระดับสูงสุดแห่งขอบเขตวิถีสวรรค์เช่นเดียวกัน เขาก็ยังโจมตีขวางได้โดยไม่เกรงกลัว!

“ไข่มุกโกลาหล ช่างเป็นสมบัติล้ำค่าโกลาหลสูงสุดที่แข็งแกร่งแท้!”