เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 193 เซวียนหยวนกับฉือโหยว
“อ๊า…”
ภายในต้นหยางหลิวส่งเสียงร้องอันเจ็บปวดของหยางเหมย ต้นหยางหลิวทั้งต้นแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ ปลิวกระจัดกระจายไปทุกทิศทาง!
“สังหาร!”
หมิงเหอสีหน้าเย็นชา ยังคงลงมือสังหารต่อ หมัดแล้วหมัดเล่าที่ออกไป ทำลายนิรันดร์จนสายธารกาลเวลาหม่นหมองและพร่ามัว ปราณหมัดสีโลหิตนับไม่ถ้วนกระจัดกระจายว่อน ฟาดฟันลงบนกิ่งก้านหยางหลิวที่ปลิวกระเซ็น สร้างความบาดเจ็บสาหัสให้หยางเหมยอีกครั้ง เมื่อต้นหยางหลิวประกอบร่างกลับคืนมา เต็มไปด้วยรอยแตกร้าว และบางรอยนั้นชัดเจนที่สุดราวกับร่องลึก แสงสีเงินขาวส่องระยิบระยับอยู่ตลอด กำลังฟื้นฟูอย่างสุดกำลัง แต่บาดแผลสาหัสเช่นนี้เห็นได้ชัดว่าไม่อาจฟื้นตัวได้ในเวลาอันสั้น! จำต้องใช้เวลายาวนานในการบำรุงฟื้นฟู!
ศึกนี้ ทว่าหมิงเหอเป็นฝ่ายชนะ!