0177

⬢⬢⬢

ตอนที่ 177 เสินหนงลองร้อยพฤกษา

“หึ่ง!”

พลันดวงดาวเคลื่อนย้าย มิติแปรเปลี่ยน ยุงเต๋าเหรินและเลี่ยซานซื่อทั้งสองพลันถูกส่งเข้ามาในตำหนักเทพโลหิตในชั่วพริบตา เลี่ยซานซื่อตกตะลึงเงยหน้าขึ้นเห็นเพียงบนแท่นสูงภายในโถงใหญ่มีร่างหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่รอบกายมีปราณแห่งความโกลาหลเลือนรางพันรายล้อม ว่างเปล่ามัวหมอง ไกลลิบเลือนเสมือนมีอยู่ก็เสมือนไม่มี ดำรงอยู่ในภาวะระหว่างมีกับไม่มี ราวกับทั้งร่างได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับมหามรรคาแห่งฟ้าดิน กลิ่นอายสูงส่งเหนือชั้น มองลงมาสู่หมื่นโลกาพันภพ สรรพชีวิตในฟ้าดิน เย็นชาไร้เมตตาแผ่กระจายออกมา