0141

⬢⬢⬢

ตอนที่ 141 ฝ่ามือเดียวบดบังฟ้า

“หึ่ม!”

ทันทีที่สี่คนเจียงเฉินจากไป แววตาของหมิงเหอก็พลันกลายเป็นสีเลือดทั้งคู่ พุ่งยิงลำแสงโลหิตสองสายออกมาอย่างฉับพลัน แสงโลหิตนี้มีเจตจำนงสังหารอันบริสุทธิ์ที่สุดติดอยู่ ในชั่วพริบตาเพียงเสี้ยว เงาร่างสีเลือดซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ก็ไหลทะลักออกมาราวกับคลื่นมหึมาโหมกระหน่ำ ถาโถมเข้าหาเหลาจื่อและคณะ เขาไม่เชื่อว่าหากตนลงมือกับเหลาจื่อและคณะแล้ว หงจวินจะไม่ปรากฏตัวขึ้นมา ท้ายที่สุดแม้กำลังของเหลาจื่อและคณะจะเทียบเขาไม่ได้ แต่สุดท้ายก็เป็นขอบเขตปฐมโกลาหล เป็นอริยะอมตะ หากหงจวินต้องการผนึกเขา ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะละทิ้งกำลังสนับสนุนของเหลาจื่อและคณะ

“ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!”