กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 136 อู๋กังฟันต้นไม้
โลกหงหวง ในห้วงดาราบรรพกาล เสียงคำรนคำรามดังไม่ขาดสาย ราวกับสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน ตี้จวิ้นและไท่อีประจัญบานกับบรรพชนแม่มดทั้งสิบเอ็ด ฟาดฟันกันไม่หยุด พลังอิทธิฤทธิ์เวทวิเศษนานา และมหามรรคแห่งกฎเกณฑ์ต่าง ๆ ทะยานอาละวาดอยู่ทั่วทุกทิศ ห้วงดาราบรรพกาลทั้งผืนสั่นสะท้านมิหยุด ราวกับจะพินาศวอดวาย
มหาเคราะห์ยังมาไม่ถึง ทั้งสองฝ่ายก็เข้าฟาดฟันกันจนเป็นตายอีกครั้ง การปะทะเช่นนี้กล่าวได้ว่าสะเทือนฟ้า ภายใต้การแผ่ขยายของพลังอันท่วมท้น ดวงดาวนับหมื่นพันแตกละเอียดดับสูญ อุกกาบาตนับไม่ถ้วนร่วงหล่น ห้วงดาราทั้งผืนราวกับปั่นป่วนวุ่นวาย ถูกทุบจนเละเป็นโคลน ฟ้าดินก็สิ้นสีสัน สุริยันจันทราก็มืดมิดไร้แสง
“ฮึ่ม ชั่วช้านัก พวกเจ้าน่ะสมควรตายทั้งนั้น!”