0050

⬢⬢⬢

ตอนที่ 50 โลหิตของมันคือเสวียนหวง

เบื้องบนห้วงสุญญตา รอบกายของเจียงเฉินแวดล้อมด้วยแสงธรรมอันเร้นลับดำขาวเป็นสาย ๆ ปราณเกิดตายชั้นแล้วชั้นเล่าหมุนเวียน แม้แต่ปราณหยางที่ปั่นป่วนรอบข้างและกระแสปั่นป่วนแห่งกาลอวกาศก็ราวกับถูกพลิกกลับผิดเพี้ยน ไม่อาจเข้าใกล้เขาได้แม้แต่น้อย

เขากำลังมองฝูงมังกรที่คลุ้มคลั่งเหล่านั้น พลางถอนหายใจเบา ๆ ในใจ ต่อการตายของเหลยคุนเขาก็รู้สึกเสียดาย ทั้งที่เป็นผู้อาวุโสที่คู่ควรแก่การเคารพอย่างแท้จริง ผู้ซึ่งอุทิศทั้งชีวิตให้แก่เผ่ามังกร

“โฮก!”