เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 41 ครึ่งก้าวนิรันดร์
ณ ส่วนลึกแห่งห้วงสุญญะของโลกมหาพัน หมิงเหอยืนอยู่ ณ ที่นี้ ข้างกายคือวิญญาณศัสตรา ซึ่งบัดนี้ก็แปลงกายเป็นมนุษย์ ทั้งสองมองลงมายังฟ้าดินอันกว้างใหญ่ไพศาลนี้
“เป็นอย่างไรบ้าง? รู้สึกเช่นไร? ได้เป็นเซียนทองคำต้าหลัวปฐมโกลาหล ความรู้สึกนี้คงไม่เลวเลยกระมัง! ฮ่า ๆ!” วิญญาณศัสตราหัวเราะกล่าว
“อืม ดีจริง ๆ ด้วย!”
หมิงเหอพยักหน้า ขอบเขตปฐมโกลาหลนี้แข็งแกร่งกว่ากึ่งอริยะไม่รู้กี่เท่าตัว โดยเฉพาะยามนี้ที่เขาอยู่ในโลกของตนเอง เขารู้สึกว่าอิทธิฤทธิ์และพลังอำนาจของตนช่างไร้ขอบเขต ภายใต้เจตนาความคิดแทบจะทำได้ทุกสิ่ง ราวกับว่าตัวเขาเองคือมรรคาสวรรค์ สถิตอยู่เบื้องบน มองลงมายังสรรพชีวิตอันไพศาล ความรู้สึกเช่นนี้ทำให้เขาหลงใหลยิ่งนัก
“ครานี้เจ้าก็สู้สุดตัวจริง ๆ ดูเถิด โลกมหาพันที่เจ้าบุกเบิกออกมานี้ ไม่เพียงโลกหลักจะบรรลุถึงระดับของโลกมหาพันเท่านั้น ในบรรดาห้วงมิติโลกนับไม่ถ้วนที่พึ่งพิงอยู่รอบนอกโลกหลักเหล่านั้น ยังมีอีกหลายร้อยที่กลายเป็นโลกพันกลาง ศักยภาพในการเติบโตนั้นยิ่งใหญ่มาก” วิญญาณศัสตรากล่าวชมอย่างไม่หวงคำ