เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 35 เหนือความคาดหมาย
ปลาและกุ้งไม่เกิดขึ้น นกและแมลงไม่มาเยือน ปราณพิฆาตแห่งฟ้าดินล้วนรวมกันอยู่ในทะเลโลหิตผืนนี้ซึ่งกว้างหลายหมื่นลี้ ทำให้ที่นี่ตลอดทั้งปีไร้สิ่งมีชีวิตสิ้นเชิง เงียบสงัดและมืดมิด ทว่าวันนี้ ความสงบนั้นในที่สุดก็ถูกทำลายลง
“ครืน!”
เบื้องบนท้องฟ้าสูงส่งเสียงคำรามครึกโครมดังสนั่น นักพรตยุงผู้ได้รับแจ้งล่วงหน้าเรียบร้อยแล้วในยามนี้กำลังยืนอยู่บนผิวน้ำทะเลโลหิตเพื่อรอคอยอยู่ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมองก็อดไม่ได้ที่จะต้องตกตะลึงพรึงเพริด เพียงเห็นเกาะรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสลูกหนึ่งที่ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยปราณโกลาหลหนาแน่นหลายชั้นกำลังร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า อีกทั้งยังขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ใหญ่โตขึ้นทุกที พร้อมกับหอบหิ้วเสียงสายลมและอสนีบาตซัดสาดลงมา และกระแทกตกลงมาด้วยเสียงดังสนั่นหวั่นไหว “ตูม”
“ซู่ซ่า!”