0029

⬢⬢⬢

ตอนที่ 29 การแสดงธรรมครั้งที่สามแห่งตำหนักจื่อเซียว

“เผ่าอสูรครองฟ้า เผ่าพ่อมดครองปฐพี!”

พอบรรพจารย์แห่งมรรคลาจากไป บรรยากาศในที่นั้นก็กลายเป็นประหลาดพิกลทันที ใครที่เป็นเผ่าพ่อมดและเผ่าอสูรล้วนจ้องเขม็งไปที่หมิงเหอด้วยความโกรธแค้น

ส่วนรอบ ๆ หมิงเหอนั้น นอกจากยุงเต๋าเหรินแล้ว คนอื่น ๆ ต่างก็ถอยไปอยู่ข้างหนึ่ง นี่เป็นความแค้นระหว่างหมิงเหอกับสองเผ่า ไม่เกี่ยวกับพวกเขา

“สหายเต๋าหมิงเหอ ช่างเป็นฝีมือดีแท้! ตี้จวิ้นขอคารวะ วันหน้าสำนักสวรรค์ของข้าจักต้องไปขอรับคำแนะนำให้ได้!” ตี้จวิ้นเอ่ยด้วยสีหน้าครึ้มเครียด

“หมิงเหอ เจ้าอาศัยความแข็งแกร่งข่มเหงผู้อ่อนแอ ใช้มหาผู้ทรงพลังระดับกึ่งอริยะรังแกเหล่าผู้เยาว์ของเผ่าพ่อมดข้า ยังสังหารอีกนับไม่ถ้วน ความแค้นนี้จักต้องไม่มีวันจบสิ้น!” ตี้เจียงยังพูดจาเหี้ยมหาญออกมาตรง ๆ เหล่าเผ่าพ่อมดมากมายเบื้องหลังต่างก็ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ

“ผู้แข็งแกร่งย่อมดำรงอยู่ ผู้อ่อนแอย่อมตาย! พวกเจ้าอยากล้างแค้น ข้าก็รออยู่เสมอ ขอเพียงพวกเจ้ามีความสามารถนั้น!”

หมิงเหอเผยสีหน้าเหยียดหยาม พลางเอ่ย จากนั้นยื่นมือกรีดลงไป ทันใดนั้นห้วงอากาศก็แยกออกเป็นช่องรอยแยก เขากับยุงเต๋าเหรินก้าวเข้าไปในนั้นด้วยกัน แล้วหายวับไป

“บังอาจนัก!”