0024

⬢⬢⬢

ตอนที่ 24 หมิงเหอลงมือ

“ฆ่า! ฆ่า! ฆ่า!”

กองทัพใหญ่ของสองเผ่าพ่อมดและเผ่าอสูรอันไร้ที่สิ้นสุด แผ่กระจายเต็มฟ้าดิน ทั้งบนผืนฟ้าและบนผืนดิน ดุจฝูงตั๊กแตนในยามนี้ ทั้งสองฝ่ายต่อสู้สังหารกันอย่างดุเดือด เสียงโห่ร้องสังหารสะเทือนฟ้าดิน

ฟ้าดินหงหวงทั้งผืนสั่นสะเทือน ภูเขาสูงนับไม่ถ้วนพังทลายลง เศษหินปลิวกระจัดกระจาย

ยิ่งไปกว่านั้น โลหิตอันไร้ที่สิ้นสุดยังไหลรวมกันก่อเกิดเป็นลำธารสายแล้วสายเล่า ซากศพกองเป็นภูเขาทั่วทั้งผืนดิน สีสันของฟ้าดินแปรเปลี่ยน ลมเย็นยะเยือกอันโหดร้ายพัดมาจากความว่างเปล่า ทุกขณะมีชีวิตนับไม่ถ้วนดวงดับสูญ

“คำราม! ระฆังโกลาหลจงมา!”

เมื่อศึกดำเนินถึงจุดเดือดพล่าน ไท่อีก็เงยหน้าขึ้นแผดเสียงคำรามกะทันหัน ทันใดนั้นระฆังโกลาหลซึ่งใช้กดข่มโลกสามสิบสามชั้นฟ้าก็ร่อนลงมา ตกอยู่ในกำมือของไท่อี

“ฆ่า!”