เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 16 การแสดงธรรมครั้งที่สอง
กาลเวลาผ่านไปเนิ่นนาน ในพริบตาเดียวเวลาหลายร้อยปีก็ผ่านพ้นไปอีกครั้ง ในวันนี้เอง ทันใดนั้นจากทิศทางของห้วงโกลาหลนอกฟ้า ก็มีกระแสอำนาจอันทรงพลังหาใดเปรียบแผ่กดทับลงมา ในชั่วพริบตาเดียวก็ปกคลุมทั่วโลกมหาพัน และกวาดซัดไปทั่วทั้งฟ้าดิน
“ฝ่า!”
ในชั่วขณะนี้เอง โลกหงหวงทั้งมวลสั่นสะเทือนไปทั้งผืน เหนือเก้าชั้นฟ้าลมกรรโชกคำรามพัดกระหน่ำ สายฟ้าและอสนีบาตสายแล้วสายเล่าแล่นพล่านไม่ขาดสาย สุริยันจันทราไร้แสง ฟากฟ้าแปรเปลี่ยนสี มิเพียงเท่านั้น ในชั่วขณะนี้เอง พร้อมกับเสียงคำรามของฟ้าดินที่ดังก้อง ยังมีความสง่างามใหญ่หลวงไร้ขอบเขตประทับลงมา กดข่มหงหวงทั้งมวล
“พันปีล่วงแล้ว การแสดงธรรมครั้งที่สองแห่งตำหนักจื่อเซียวใกล้จะเริ่มต้น ผู้มีวาสนาทั้งหลายจงมาโดยพลัน” เสียงของหงจวินดังมา จืดชืดเย็นชาถึงขีดสุด ราวกับเป็นมรรคาสวรรค์อันสูงสุดนั้นจริง ๆ ไร้ความรู้สึกถึงที่สุด
“ฟู่…… น่ากลัวนัก! ตบะของบรรพจารย์แห่งมรรคแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว!”