0007

⬢⬢⬢

ตอนที่ 7 หงจวินบรรลุเป็นอริยะ

ฟ้าดินยั่งยืน วกาลผ่านไปไวดั่งธนู ในพริบตาเวลาอีกครึ่งรอบมหากาลก็ล่วงเลยไป

วันหนึ่ง หมิงเหอกำลังนั่งบำเพ็ญเงียบสงบอยู่ในตำหนักเทพโลหิตกลางห้วงลึกของทะเลโลหิต ครั้นเกิดปัญญาแจ้งในมรรคผล ทันใดนั้นเขาก็เบิกตาคู่ออกทันที แววตาฉายแสงเทพเจิดจ้า สายตามองทะลุสุญญตาออกไปยังแห่งหนึ่งในแผ่นดินตะวันออกของหงหวง กล่าวว่า “หงจวิน เจ้าก็จะบรรลุเป็นอริยะเสียทีหรือ”

พลางกล่าว เขาก็ลุกขึ้นยืนฉับพลัน ร่างวูบเดียวก็มาถึงเบื้องบนทะเลโลหิต

“ยุงเต๋าเหริน!”

หมิงเหอส่งเสียงผ่านจิตถึงยุงเต๋าเหริน “รีบมาเร็ว!”

“ฟิ้ว!”

เงาโลหิตสายหนึ่งวูบผ่านไป ยุงเต๋าเหรินก็ปรากฏกาย ค้อมกายคำนับหมิงเหอ “นายท่าน นี่มัน?”